Akumulatory zasadowe

 

Akumulatory zasadowe są chemicznymi żródłami prądu, które oddają energię elektryczną powstałą na drodze przemian chemicznych substancji zawartych w płytach dodatnich i ujemnych. Czynną substancją płyt dodatnich jest wodorotlenek niklowy, płyt ujemnych tlenek kadmu.

Masy czynne są umieszczone w kieszonkach (pasemkach) z perforowanej bardzo cienkiej taśmy stalowej. Kieszonki połączone ze sobą w jedną całość tworzą płytę (elektrodę) dodatnią lub ujemną.

Płyty o tym samym znaku, połączone równolegle, tworzą tzw. zespół płyt zakończony sworzniem biegunowym.

Dwa zespoły różnoramienne wsunięte jeden w drugi i starannie od siebie odizolowane, zanurzone w elektrolicie we wspólnym naczyniu tworzą ogniwo. Elektrolitem jest wodny roztwór KOH (wodorotlenek potasu). Istnieją dwa rodzaje naczyń (obudów) :

  • z tworzywa sztucznego
  • stalowe (niklowe)

Akumulatory zasadowe odznaczają się:

  • odpornością na zwarcia oraz na silne wyładowania
  • odpornością na przeładowania
  • dużą żywotnością ok. 18 lat

W zależności od przeznaczenia dzielą się na przeznaczone do pracy w warunkach klimatu:

  • umiarkowanego
  • morskiego
  • tropikalnego

W zależności od obciążenia akumulatory zasadowe dzieli się na dwie podstawowe grupy:

  • akumulatory normalnooporowe typu KPL, G, K, M
  • akumulatory niskooporowe typu KPH, SI